Aloha, przybyszu. Jesteś właśnie na sekretnym tropie, gdzie znajdziesz recenzje, wywiady czy tematy około książkowe.

Jeśli chcesz, zostań na dłużej, będzie miło. Możesz też zaobserwować blog, polubić fanpage oraz subskrybować kanał na youtube.

Sekretny Trop istnieje od 01.08.2016. Aktualny szablon jest od 21.01.2017.

Posty:
* the Shadow będzie pojawiać się w każdą pierwszą sobotę miesiąca.
* recenzje, wywiady czy inne posty będą publikowane nieregularnie
* postów na miesiąc będzie nie mniej niż 5

15.05.2017

Recenzja: Krew Elfów







Autor: Andrzej Sapkowski
Tytuł: Krew Elfów
Cykl: Wiedźmin
Tom: 3
Wydawnictwo: superNOWA
Data Wydania: 2014/2015
Wydanie: wznowione
Forma: Papier
Ilość stron: 340
Gatunek: Fantasy
Podgatunek: High Fantasy





Opis:
Andrzej Sapkowski, arcymistrz światowej fantasy, zaprasza do swojego Neverlandu i przedstawia uwielbianą przez czytelników i wychwalaną przez krytykę wiedźmińską sagę!
"Tako rzecze Ithlinne, elfia wieszczka i uzdrowicielka:
Drżyjcie, albowiem nadchodzi Niszczyciel Narodów.
Stratują waszą ziemię i sznurem ją podzielą.
Miasta wasze zostaną zburzone i pozbawione mieszkańców.
Nietoperz i kruk w domach waszych zamieszkają,
drzewo straci liść, zgnije owoc i zgorzknieje ziarno.
Zaprawdę powiadam wam, oto nadchodzi czas miecza i topora,
wilczej zamieci.
Miasto płonie, wąskie uliczki zieją ogniem i żarem.
Narasta wrzask, odgłosy zajadłej walki, murem wstrząsają głuche uderzenia taranu.
Krzyk, strach.
Obezwładniający, paraliżujący, duszący strach".
Recenzja:
Po dwóch tomach opowiadań, czas teraz na historię właściwą, którą rozpoczyna .
Geralt westchnął patrząc na zarysy wysp i kęp wyłaniające się z porannej mgły.
Prócz znanych już do tej pory postaci, jakim jest na przykład Jaskier czy Yennifer, dochodzi jeszcze jedna bardzo ważna, Ciri. Jest to bardzo ważna dla całej historii osoba.
Ognisty owal teleportu zapłonął silniej, promieniujące z niego światło zalało cały zaułek.
Historia ta dzieje się już kilka lat później. Wiele też się pozmieniało i mam tu na myśli klimat. Jest już inny, ale nadal bardzo dobrze utrzymany. Bohaterowie są nadal intrygujący i ciekawi. Każdy z nich jest tak inny i różnorodny.
Jest to kolejna część utrzymana na tym samym poziomie, bardzo wysokim. Dialogi bohaterów są naturalne, niewymuszone. Zachowania także. Z miłą chęcią, aż czyta się powieść. Styl lekki, który sprawia, iż czytelnik w pewnym momencie zastanawia się, kiedy to się stało, że część ta się już skończyła.
No cóż... Za wiele też się nie będę rozpisywać, bo nie ma nad, czym się wywodzić. Wolę krócej napisać, a konkretniej niż lać wodę. Podsumowując, jeśli szukać polskiej klasyki fantasy, to Wiedźmin, jak najbardziej.
10/10 - arcydzieło
Tomy:
Ostatnie Życzenie | Miecz Przeznaczenia
Krew Elfów | Czas Pogardy | Chrzest Ognia | Wieża Jaskółki | Pani Jeziora
Sezon Burz

2 komentarze:

  1. Nigdy mnie jakoś do Wiedźmina nie ciągnęło, ale skoro oceniasz ją jako arcydzieło. Mam nadzieje, że sięgnę!

    http://weruczyta.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Warto sięgnąć, aby zaznajomić się, bo to klasyka jest :)

      Usuń