Aloha, przybyszu. Jesteś właśnie na sekretnym tropie, gdzie znajdziesz recenzje, wywiady czy tematy około książkowe.

Jeśli chcesz, zostań na dłużej, będzie miło. Możesz też zaobserwować blog, polubić fanpage oraz subskrybować kanał na youtube.

Sekretny Trop istnieje od 01.08.2016. Aktualny szablon jest od 21.01.2017.

Posty:
* the Shadow będzie pojawiać się w każdą pierwszą sobotę miesiąca.
* recenzje, wywiady czy inne posty będą publikowane nieregularnie
* postów na miesiąc będzie nie mniej niż 5

21.05.2017

Recenzja: Chrzest Ognia







Autor: Andrzej Sapkowski
Tytuł: Chrzest Ognia
Cykl: Wiedźmin
Tom: 5
Wydawnictwo: superNOWA
Data Wydania: 2014/2015
Wydanie: wznowione
Forma: Papier
Ilość stron: 382
Gatunek: Fantasy
Podgatunek: High Fantasy





Opis:
Później mówiono, że człowiek ów nadszedł od północy, od Bramy Powroźniczej. Nie był stary, ale włosy miał zupełnie białe. Kiedy ściągnął płaszcz, okazało się, że na pasie za plecami ma miecz.
Białowłosego przywiodło do miasta królewskie orędzie: trzy tysiące orenów nagrody za odczarowanie nękającej mieszkańców Wyzimy strzygi.
Takie czasy nastały. Dawniej po lasach jeno wilki wyły, teraz namnożyło się rozmaitego paskudztwa – gdzie spojrzysz, tam upiory, bazyliszki, diaboły, żywiołaki, wiły i utopce plugawe. A i niebacznie uwolniony z amfory dżinn, potrafiący zamienić życie spokojnego miasta w koszmar, się trafi.
Tu nie wystarczą zwykłe czary ani osinowe kołki. Tu trzeba zawodowca.
WIEDŹMINA.
Mistrza magii i miecza. Tajemną sztuką wyuczonego, by strzec na świecie moralnej i biologicznej równowagi.
Recenzja:
Z głównej historii to tom trzeci jest, bo dodatkowe dwa to zbiory opowiadań, które są kluczowym wstępem do świata o Białym Wilku.
Zagrzmiało Havekar zbliżył się do jeźdźca, naiwnie licząc na transakcję swego życia
Historii o Wiedźminie ciąg dalszy. Nie zabraknie też Jaskiera, Yennifer, Triss czy Ciri. No i innych, ważnych bohaterów.
Ciemniało. Żurawie odleciały, ich trąbienie ucichło w oddali
Choć głównym bohaterem jest Geralt, to nie brak też wątku Ciri jako jej osoby oraz zmagań z przeciwnościami, które przeplatają się z Wiedźminem. Czasem też swoje pięć minut mają inni bohaterowie, niekoniecznie ta dwójka. Tak jest od początku historii czyli od Krwi Elfów. Jest to w taki sposób wprowadzone, że czytelnik tak bardzo nie odczuje tego, iż Wiedźmina w danym momencie nie ma tylko może być na przykład wspomniany.
Mi ta forma akurat odpowiada w tym cyklu. Dobrze ukazuje klimat oraz świat, w którym toczy się akcja. Można lepiej poznać też inne zasady, nie tylko te wiedźmińskie. I kolejnym, ale za to silnym plusem jest dobrze zastosowana narracja trzecioosobowa wraz ze stylem, które pojawiają się od samego początku cyklu. Sprawia to, że czyta się bardzo szybko.
Kolejny raz Sapkowski nie zawiódł. Rzadko czytam dłuższe cykle niż trzy tomy, bo najczęściej brak pomysłu i Autor ciągnie niemiłosiernie, a temat dobry oraz interesujący. Dla mnie jest to jedna z lepszych kontynuacji.
10/10 - arcydzieło
Tomy:
Ostatnie Życzenie | Miecz Przeznaczenia
Krew Elfów | Czas Pogardy | Chrzest Ognia | Wieża Jaskółki | Pani Jeziora
Sezon Burz

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz