Aloha, przybyszu. Jesteś właśnie na sekretnym tropie, gdzie znajdziesz recenzje, wywiady czy tematy około książkowe.

Jeśli chcesz, zostań na dłużej, będzie miło. Możesz też zaobserwować blog, polubić fanpage oraz subskrybować kanał na youtube.

Sekretny Trop istnieje od 01.08.2016. Aktualny szablon jest od 21.01.2017.

Posty:
* the Shadow będzie pojawiać się w każdą pierwszą sobotę miesiąca.
* recenzje, wywiady czy inne posty będą publikowane nieregularnie
* postów na miesiąc będzie nie mniej niż 5

24.05.2017

Recenzja: Wieża Jaskółki







Autor: Andrzej Sapkowski
Tytuł: Wieża Jaskółki
Cykl: Wiedźmin
Tom: 6
Wydawnictwo: superNOWA
Data Wydania: 2014/2015
Wydanie: wznowione
Forma: Papier
Ilość stron: 490
Gatunek: Fantasy
Podgatunek: High Fantasy





Opis:
Andrzej Sapkowski, arcymistrz światowej fantasy, zaprasza do swojego Neverlandu i przedstawia uwielbianą przez czytelników i wychwalaną przez krytykę wiedźmińską sagę!
Jesienne Ekwinokcjum tegoż dziwnego roku
przyniosło rozmaite znaki na niebie i na ziemi,
które jakoweś klęski niechybnie zwiastowały.
Tuż przed północą zerwała się straszliwa zawierucha,
zadął potępieńczy wicher, a pędzone po niebie chmury
przybrały fantastyczne kształty, wśród których najczęściej
powtarzały się sylwetki galopujących koni i jednorożców.
Lelki dzikimi głosami wyśpiewywały konajączkę,
zaskowyczała beann'shie,
zwiastunka rychłej i gwałtownej śmierci.
A gdy przecwałował Dziki Gon i rozwiały się chmury,
ludzie zobaczyli księżyc – malejący,
jak zwykle w czas Zrównania.
Ale tej nocy księżyc miał barwę krwi.
W świątyni bogini Melitele trzy osoby śnią ten sam sen.
„Krew na jej twarzy... Tyle krwi...”
Recenzja:
Z głównej historii, to Wieża Jaskółki jest przedostatnim, czwartym tomem i choć jest jeszcze Sezon Burz, to jest odrębną historią dotycząca Wiedźmina.
Czarodziejki ponownie złączyły dłonie, wspólnie wznowiły inkantację
Krótko streścić można: Geralt i spółka ciąg dalszy w nowych wątkach, kończąc poprzednie oraz dodatkowych misjach Wiedźmina.
Pokiereszowany elf usiadł na leżącym obok pniu
Gdy pomyślę sobie, że ta główna historia wielkimi krokami zbliża się do końca, to robi mi się trochę smutno. Szkoda mi trochę rozstawać się z tymi bohaterami, z tym światem wiedźmińskim, z tym klimatem. Choć z drugiej strony narzekać nie mogę, bo są jeszcze gry, więc zawsze coś. Gdy tylko mi się uda rozegrać, to i gry zostaną zrecenzowane.
Wracając jednak do tematu, widać, że Autor zaczął się coraz bardziej rozpisywać. Jest to jeden z grubszych tomów o Wiedźminie. I to dobrze, bo więcej historii oraz akcji. Wszystko jest chronologiczne oraz uporządkowane, że tak to ujmę. Dobrze podtrzymane tempo oraz język i styl, sprawiają, że czyta się równie ciekawie i szybko, jak poprzednie tomy.
Jest to jedna z kolejnych interesujących kontynuacji, jakie mogłam przeczytać.
10/10 - arcydzieło
Tomy:
Ostatnie Życzenie | Miecz Przeznaczenia
Krew Elfów | Czas Pogardy | Chrzest Ognia | Wieża Jaskółki | Pani Jeziora
Sezon Burz

2 komentarze: